Kelepirci 60
Ümit OĞUZTAN
Ümit Oğuztan

Dengenin kodları

info@haberdukkani.com 16 Mayıs 2010 Pazar

Evren, Dünya, insan ve hayat!

Evreni algılayıp çözümlemeyi bir türlü başaramayan insanlık, giderek insanlıktan çıkıyor!

Ölümlü insan, nasıl bir yaratık ki; yaşadığı dünyayı cehenneme çevirirken, kendisini de "mutsuz" kılıyor! Bir türlü "denge"yi kurup koruyamıyor. İnsanca yaşamayı başaramıyor..

Mitoloji, tarih, kutsal metinler, sanat ve bilim insanoğlunun dünyadaki maceralarını anlatıyor, gözler önüne seriyor ve hepsi de insanlığın başından geçen "felaketleri" birer birer sıralıyor..

Ne var ki; değişen hiçbir şey olmuyor. İnsanoğlu, kötülükler üretmeye devam ediyor.

21. yüzyıl insanlığın "felaket" yüzyılı olacak. Bu biliniyor..

Büyük çöküş yaşanacak.

"Toplum; refahının tek amaç edinildiği, maddi zenginliğin ise; faziletin yegane kaynağı haline geldiği, karı ve koca arasındaki tek bağın seks olduğu, cinsellik ticaretinin yegane zevk vasıtası olduğu, utanmanın kalktığı" bir dönem yaşanıyor.

Henüz "ergenlik" çağına erişmemiş kız çocukları, "marka" tutkusuna kapılmış. Yalnızca lüks yaşama isteğiyle yanıp tutuşuyor ve bu lükse bir an önce erişebilmenin yolunun "dişiliği" kullanmaktan geçtiğine inanıyor.

Sokaklara düşmüş, kendilerine lüks bir yaşam sağlayacak "av" arıyorlar. Erkek çocuklar, onlardan farksız. Yetişkinler ise malum..

Önüne geleni dolandırmak en büyük meziyet olarak kabul görüyor. Diploma, meslek, sanat, kültür ve bilginin para etmediği bir çağa giren insanlık; adına erdem denilen ne varsa hiçe sayıyor. Bütün bunların tümüne birden "değişim" deniliyor ve çağın "gereği" olarak kabul ediliyor.

Oysa; evrensel ahlak normları ve insani değerler, toplumsal ve kültürel adetler; yaşamın "dengesi"ni oluşturan, anlamlı ve güzel kılan unsurlar. Dengenin "kodları" olan, insanı insan kılan yerel, ulusal veya evrensel normlar ne zaman hiçe sayılmış ise yerkürede "tufan" adı verilen ve insanlığın mahvolmasıyla sonuçlanan felaketler yaşanmıştır. Böyle söylüyor insanlık tarihi..

Babaların ameliyat masından anne olarak kalktıkları, annelerin ameliyathane kapısından baba olarak çıktıkları bir dünyada yaşamak acaba ne kadar hoş ve güzel?..

Anneler-babalar, çocuklarını evden erkek olarak yolcu edip sokakta kız olarak karşılaşıyorlar!

En yakın dostlar birbirini kazıklıyorlar! Akrabalar, en büyük düşman oluyorlar! bu nasıl bir yaşamdır ki insanlar kendi felaketlerinin mimarları ve mucitleri olabilmek için birbirleriyle yarışıyorlar!

Aile, ülke, arkadaş, eş, çocuk, akraba, sevgili, dost özetle insan mevhumu hiçe sayılıyor. Hiçe sayılmayan tek bir şey var: PARA!

Fakat, onca paraları olmalarına karşın, ona sahip olanlar da mutsuz!

Maddi hiçbir şey, hiç kimsenin yaşamını zenginleştiremiyor. Çünkü, yaşamın denge kodlarını yitirdi insanlık..

Ümit Oğuztan

TÜM YAZILARI

Haber Dükkanı büyük